Trio Trębski, Galiński, Moskal, Kaczmarek, & Wróbel powstało w 1410 roku. Ma na koncie współprace z SB, kołem gospodyń domowych, oraz grupą pieśni i tańca Mazowsze. Ich muzyczne korzenie sięgają dna. Nie ma czemu się dziwić, że na trasy koncertowe zapraszali ich Bob Dylan, Johny Cash, czy Muddy Waters. Ich marzeniem jest lot w kosmos Pałacem Kultury I Nauki, dlatego zdecydowali się ruszyć jego podstawy, by w najbliższą środę wystartować.

Kuba Galiński - klawisze
Staszek Wróbel - bas
Łukasz Moskal - perkusja
Bartek Kaczmarek - gitara
Dominik Trębski - trąbka

 Wstęp: wolny

Na ten jeden niepowtarzalny koncert w warszawskiej Cafe Kulturalna artyści przygotowali specjalny program. Zespół Kapacitron, znany z upodobania do poszukiwań i eksperymentów, połączy tym razem siły z West African Project i jego specjalnym gościem z Mali - lutnistą i śpiewakiem Adama Kamissoko. Obecny w jego w muzyce świat myśliwych, fetyszy i rytuałów leżących u źródeł kultury Briko tylko z pozoru ma niewiele wspólnego z nowoczesnym europejskim jazzem. Tradycyjne malijskie pieśni i nawiązujące do nich utwory Adama, współczesne i ponadczasowe zarazem, nie tracą ani odrobiny swojego korzennego piękna. Muzyka transowa, uduchowiona i energetyczna, grana z pasją i charyzmą.

Adama Kamissoko - kamalen n'goni, śpiew
Kuba Pogorzelski - perkusjonalia
Wojtek Sobura - perkusjonalia, obiekty, elektronika
Hubert Zemler - perkusjonalia, obiekty
Kamil Szuszkiewicz - trąbka, obiektyObecnie Adama mieszka i tworzy w Bamako. W Polsce spędził 6 miesięcy w 2006 roku, kiedy to wraz z Kubą Pogorzelskim tworzyli West African Project. Projekt czeka na nowe odsłony, niewykluczone że wkrótce Adama znów pojawi się w Polsce.
Tym razem Adama wystąpi z improwizującym Kapacitronem w składzie Adama Kamissoko, Kuba Pogorzelski, Wojtek Sobura, Hubert Zemler, Kamil Szuszkiewicz

http://strefarytmu.pl/oferta/zespoly/WAP.html
http://myspace.com/kapacitron

 Wstęp: 15 pln

DIS/CORD NIGHT WITH DEADBEAT!

DEADBEAT LIVE! / Wagon Repair / CANADA
KENNETH CHRISTIANSEN / Echocord / DENMARK
RADO BOGASCH / Pompon

wejście: 25 pln


DEADBEAT / Wagon Repair / Canada
Deadbeat czyli Scott Monteitha, pochodzi z Montrealu, ale od kilku dobrych lat mieszka w Berlinie, gdzie dzięki nieskrępowanej możliwości tworzenia, wydaje swoją mieszankę minimalnej elektroniki z dubowym ładunkiem dla takich wytwórni jak Cynosure, Musique Risquée, Scape i Spectral, wymieniając tylko kilka. Od wielu lat jego muzyka jest pozytywnie oceniana przez krytyków z branżowych czasopism jak i stron internetowych. Regularnie występuje na najbardziej znanych i cenionych festiwalach, m.in.: Sonar w Barcelonie, Berlinie Transmediale i Mutek w Montrealu.
W latach 1999-2003, Scott pracował w Applied Acoustics Systems w Montrealu, zajmując się głównie oprogramowaniem do tworzenia muzyki. Razem z Robertem Henke (Monolake), Deadbeat stworzył Atlantic Waves Interface 3, który jest połączeniem myzyki ze sztuką wizualną. Program pozwala muzykom, bez względu na dzielącą ich odległość, razem tworzyć. Dzięki podporządkowaniu poszczególnym dźwiękom konkretnych efektów wizualnych, publiczność może obserwować na żywo współpracę.
Teraz Scott cały swój czas spędza na tworzeniu muzyki, a zdobyte doświadczenie i pasja pozwalają mu korzystać z najnowszych technologicznych rozwiązań. Ostatnim jego wydawnictwem jest mix wydany w marcu tego roku przez the Agriculture. Radio Rothko to malarsko połączone klasyczne kawałki z nowym duchem dubstepu.

KENNETH CHRISTIANSEN / Echocord / Denmark
Zainteresowanie muzyką elektroniczną Kennetha sięga 1991 roku, kiedy zaczął dj'ing na małą skalę. W 1996 roku przeniósł się do Kopenhagi i rozpoczął pracę w sklepie muzycznym. Z biegiem lat biznes stał się jeszcze większy i w 1999 roku otworzył własny sklep Science Fiction wraz z dobrym przyjacielem. Jednocześnie był organizatorem takich imprez jak klub Simplicity, która stała się ogromnym sukcesem w podziemnym kręgu muzyki w Kopenhadze. Przez prawie rok Kenneth oraz jego dwóch przyjaciół prezentowali wielki świat muzyki elec- tronicznej dla powiększającej się grupy ludzi. W 2001 roku zdecydował się zamknąć sklep Science Fiction aby zatrudnić się w innym sklepie płytowym o nazwie Loud, gdzie pracował do 2004 r., odpowiedzialny za muzykę elektroniczną.
W 2002 roku Kenneth założył recordlabel Echocord. Do tej pory wydał takich artystów jak Mikkel Metal, Fenin, Anders Ilar, Tilliander Andreas, Thomas Fehlmann i Substance, Vain- queur, Dub Tractor, Opiate, Dug Surgeon, Jan Jelinek, The Modernist and Michael Mayer. Echocord jest rozprowadzane przez Kompakt z Kolonii. W zeszłym roku stworzył siostrzany label o nazwie Echocord Colour.
W 1998 roku zaczął grać jako dj coraz więcej. Stefan Betke aka Pole zaczął zapraszać Kenneth'a na "Scape showcases" w Europie w takich klubach jak "WMF" (Berlin), "Maria" (Berlin), "Nusonturm" (Frankfurt), "NBI" (Berlin), ostatnie 3 lata na festiwalu Sonar (Barcelona), Studie 672 (Kolonia) oraz Spring Dance (Uttrecht). Kenneth wykonał także Echocord show- cases, głównie w Niemczech, Szwecji i Norwegii...
Na koniec 2004 roku zdecydował się zakończyć pracę w recordshop, aby zapoczątkować otwar- cie nowego klubu o nazwie "Culture Box". CB to nie tylko klub, to miejsce, w którym inni organizatorzy mogą tworzyć własne imprezy, showcases, wizualizacje i inne aktywności. Klub osiągnął wielki sukces gdzie można było zobaczyć artystów takich jak John Tejada, Thomas Fehlmann, Superpitcher, Luciano, IsolŽe, Oliver Hacke, Daniel Meteo, Wighnomy Brothers, Barbara Morgenstern, Fenin, Carl Craig, Richie Hawtin, Chica Paula & Reinhard Voigt.
W tej chwili robi pokazy w całej Europie artystów jak Luke Hess, Mikkel Metal, Fluxion, Deadbeat i Onmutu Mechanicks
Najnowszy projekt Kenneth'a nazywa się Pattern Repeat prowadzony wspólnie z przyjacielem Resoe, który prowadzi wytwórnię Baum.

RADO BOGASCH / Discord / Pompon
Darzysz go sympatią od pierwszego wejrzenia - zawsze gotowy do pomocy i działania. Wszech- stronnie utalentowany i profesjonalista w każdym calu. Świetny didżej, pracowity promotor, pomysłowy grafik i rysownik, pyszny kucharz. Organizator i promotor, jego autorski cykl Trash it! do dziś wspominamy z tęsknotą. Współtwórca muzycznego programu dla festiwalu Femev 2005 w Płocku.
Winylami kręci sprawnie od ponad 15 lat, miesza style, drąży niezbadane wątki, zaskakuje. Smaczki disco, deephouse, elektronic jazz, dubtechno i electro to jest specjalność. Przede wszystkim jest jednak znakomitym grafikiem - przekonaj się na www.radobogasch.com.
 Wstęp: 25 pln
 Więcej: www.warsawmusicweek.pl

Już prawie 5 lat Niedżwiedż z ekipą najlepszych warszawskich muzyków raz w miesiącu niszczy szarą otoczkę wokół Pałacu Kultury i Nauki. To zdecydowanie jedna z najbardziej udanych cyklicznych imprez tanecznych w stolicy: koncerty niespodzianki, sezonowe atrakcje, bezpretensjonalna zabawa konwencją i trendami sprawia ze zawsze jest u nas gorąco.

W 2003 nakładem wytwórni Kayax ukazał się pełnopłytowy debiut Envee pt."Envee i Niewinni Czarodzieje". Był to przełomowy album na polskiej scenie muzycznej, całkowicie nowatorski brzmieniowo i stylistyczni, dzięki niemu Envee został dostrzeżony i doceniony nie tylko przez wymagających krytyków i klubową publicznośc lecz także przez niezależnych twórców polskiej sceny muzycznej, z którymi w efekcie nawiązał współpracę: FISZ (album Fisz Envee „Fru“), Maria Peszek, Smolik, Tworzywo Sztuczne.

Envee jest także autorem kilkudziesięciu remixów dla polskich i zagranicznych Artystów. Najlepsze spośród nich, wybrane osobiście przez Envee’ego, znajdą się na dwupłytowym albumie „Recipes“ , który ukaże się 9 maja 2008 nakładem wytwórni Kayax. To bez wątpienia jedna z najciekawszych propozycji wydawniczych tego roku, będąca dowodem na to, że mamy na polskim rynku muzycznym producenta światowego formatu.

Dominik Trębski 1980 trąbka. Skończył Wydział Jazzu w Szkole Muzycznej Drugiego Stopnia im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Współtworzy formację Zespół Pieśni i Tańca Easy Band All Stars, formacja ta nagrała w 2000 roku tak skandalizujący album, że prawdopodobnie z tego powodu do dzisiaj nie został dopuszczony do sprzedaży w większości sklepów. Założyciel Stowarzyszenia Przyjaciół Niekonwencjonalnych Źródeł Energii, w skład którego wchodzą zespoły muzyczne: "Baterie (słoneczne)" - w kategorii: Jazz, "Akumulator" - w kategorii: Drum'n'Bass, Breakbeat, Nu-jazz, "Muzykoterapia" - w kategorii: Jazz i Triphop.

WOJTEK SOBURA (perkusja/obiekty)- Jest absolwentem "Bednarskiej" tzn. warszawskiej Szkoły Muzycznej II stopnia na wydziale jazzu, w klasie prof K. Jonkisza. W czasie nauki na Bednarskiej miał przyjemność pracować z wieloma postaciami polskiej sceny jazzowej, m.in z Piotrem Rodowiczem, Marcinem Małeckim. Współtworzył zespół Baterie, z którym występuje do dziś. Współpracował także z uznanym free-jazzowym saksofonistą Assifem Tsaharem (USA), Występował także z postaciami polskiej sceny pop, takimi jak Andrzej Piasek Piaseczny oraz z Ania Dąbrowska. Obecnie jest znaną postacią warszawskiej sceny alternatywnej i awangardowej. Koncertuje i nagrywa m.in. z zespołami Cinq G (dancehall, ragga), Vienio i Pele (hip-hop), oraz ze skandalizującym zespołem Z-Boże (psychocountry). Razem z Dominikiem Trębskim współtworzy też elektroniczno-ambientowy projekt Elektrownia.
 Wstęp: 10 pln

Baaba powstala w roku 2000 i po pierwszej stricte elektronicznej płycie wydanej dla wytwórni Cpt. Sparky, przerodziła się w regularny koncertujący zespół zbierający świetne recenzje na festiwalach i w klubach w Polsce i Europie. Wraz z wydaniem drugiej płyty „Con Gas!' powstaje skład koncertowy, obecnie tworzony przez Tomasza Dudę (saksofony, flet, sampler), Bartosza Webera (gitara, sampler), Piotra Zabrodzkiego (bas) i Macia Morettiego (perkusja). Już od pierwszej swojej edycji (2002) zespół jest entuzjastycznie przyjmowany podczas koncertów w całej Polsce. W międzyczasie powstają koncertowy bootleg „Warszawa – Gdansk" (2003) oraz płyta z remiksami (Remixas Congas -2004). Baaba koncertuje w Polsce i zagranicą (Anglia, Francja, Niemcy, Słowacja, Czechy, Rosja), zarówno w klubach, jak i podczas uznanych festiwali elektronicznych i jazzowych (Fertilizer Festival, SKIF Festival, Warsaw Summer Jazz Days, Astigmatic, Les Nuits Europeenes, Terra Polska, Unsound Festival, Off Festival).
7 kwietnia ukazała się się nowa pływa zespołu pod tytułem “Disco Externo”, zbierając świetne recenzje w polskiej prasie:

“Na Disco Externo (…) dominują mistrzowsko poszatkowane rytmiczne loopy oraz popisowa żonglerka samplami partii żywych instrumentów.” (Jacek Skolimowski, Dziennik)
“Muzyka zespołu Bartosz Webera jest niezwykle precyzyjnie wykoncypowana, pełna frapujących brzmień, rozedrgana i barwna”. (Filip Łobodziński, Newsweek)
“Potargane rytmy i rozchełstane melodie tworzą melanż hedonistyczny. (…) Absolut dźwiękowych kombinacji dla poszukujących w 2010 roku? (Adrian Chorębała, Machina)
“Gdyby Jazz narodził się w XXI wieku, byłby Baabą” (Mariusz Herma, Przekrój)
Jeżeli doczytałeś do tego miejsca, to już wiesz, że w tekście powtarza się kilka akapitów i, że leniwy organizator koncertu sobie po prostu wkleił naszą notkę, nie czytając.
 Wstęp: wolny

Kamp

Prawdziwe objawienie polskiej sceny muzyki elektronicznej. Jeszcze chyba nigdy nikt w ciągu roku od pierwszego scenicznego występu (jesień 2008) nie osiągnął tak wiele. Kamp! zagrał zaledwie kilkanaście koncertów i wydał dwie epki. Mimo to jego członkowie zdążyli założyć niezależne wydawnictwo brennesel.pl, w którym wydają muzykę z pogranicza idm/disco/electro/powerpop. Pojawili się chyba we wszystkich opiniotwórczych mediach w Polsce, zbierając jednogłośnie euforyczne recenzje. Zostali zaproszeni na najważniejsze polskie festiwale muzyczne (m. in. Selector w Krakowie, Open'er w Gdyni). Recenzenci i fani są zgodni – taka muzyka nie powstawała w Polsce od dawna i to naprawdę europejski, jeśli nie światowy poziom.
Kamp! powstał w 2007, choć drogi jego twórców splotły się wiele lat temu. Pierwszy rok ich wspólnej  działalności stał pod znakiem intensywnych prób, poszukiwań i sporów, które sprowadziły do wspólnego mianownika fascynacje muzyczne i dotychczasowe doświadczenia twórcze Michała, Radka i Tomka. Wiosną 2008 powstały pierwsze utwory, opublikowane na myspace’owym profilu zespołu. W październiku Kamp! zadebiutował na scenie, zaczynając tym samym dość regularną działalność koncertową. Pierwszy koncert zbiegł się w czasie z powstaniem remiksu utworu „Mężczyźni bez amunicji” Cool Kids of Death, który trafił na limitowane wydawnictwo winylowe - „Ytrapretfa”.
Ideą, która przyświeca muzykom jest eksploracja różnych gatunków elektroniki spod znaku 120 BPM i zabawa konwencją. W utworach Kamp! electro miesza się z tech-dubem, dance punk z IDM-em, a niemiecka elektronika eksperymentalna – z french house’m. Wszystko to, spięte tanecznym groove’m i lekko popowymi inklinacjami, ma dać podwaliny pod własny styl zespołu. Jako inspirację dla swojej twórczości, Radek, Tomek i Michał jednym słowem wymieniają: Daft Punk, Junior Boys, Royksopp czy brzmienia spod znaku DFA.

Woody Alien to duet z Poznania o sporym doświadczeniu: Marcin Piekoszewski (bas, wokal) oraz Daniel Szwed (perkusja). Marcin gra równolegle także w zespołach PLUM i HOUDINI, a Daniel w zespole MOTHRA. 
Historia zespołu zaczęła się w 1999. Dość długo pracowali nad własnym brzmieniem i piosenkami, które uzyskali. Po zagrani kilkudziesięciu koncertów oraz wysublimowaniu najlepszych kawałków w składzie ze Zbyszkiem Jasińskim, perkusistą PLUM, WOODY ALIEN we własnej sali prób nagrali swoją pierwszą płytę "Piss and shit and a diamond of perception" wydaną w 2005 dla Everycolor Rec. i dystrybuowaną przez Gusstaff Rec. 
Charczący, punkowo-funkowy bass, połamane rytmy oraz drapiący wokal tworzą bezkompromisowe, minimalistyczne, surowe brzmienie WOODY ALIEN'Ae zagrał podczas Gali Polskiego Jazzu przyjmując świetne recenzje. 
Woody Alien w basowo-perkusyjnych spazmach idzie o krok dalej i angażując sporą dawkę agresji dociera w okolice, gdzie jazz-core a la NoMeansNo spotyka się z surowym, obskurnym noise'm spod znaku Jesus Lizard czy Lightning Bolt. Zdecydowanie więcej tutaj punkowego wygaru, konsekwentnego drążenia siły przesterowanego, charczącego basu i rytmicznych kanonad punktowanych drapiącym wokalem. Największym atutem zespołu jest wierność wypracowanemu brzmieniu i potężna dawka spontanicznej energii tryskającej z basowo-perkusyjnego walca, którą Woody Alien stara się z minimalistycznej konwencji wycisnąć do ostatniej kropli. 
Już w listopadzie 2008 ukazuje się kolejne wydawnictwo pt. "Pee and poo in my favorite loo", nagrane w Electriceye Studio, wydane tym razem przez Gusstaff Rec. 
 Wstęp: 15 pln

POLE Live / ~scape music / Berlin
Stefan Betke kryjący się pod pseudonimem POLE jest jedną z najważniejszych postaci
niemieckiej sceny elektronicznej ostatnich lat. Ten producent, eksperymentator, muzyk i 
wydawca w jednej osobie pochodzi z Duesseldorfu, choć tak naprawdę zadomowił się w stolicy
poszukującej sceny lat dziewięćdziesiątych - Berlinie. Właśnie tutaj Betke zaangażował się w 
jeden z najważnieszych poszukujących projektów minionej dekady, nawiązując współpracę z 
grupą artystów skupionych wokół wytwórni Chain Reaction, pod szyldem której ujrzały
światło dzienne prawdziwe arcydzieła współczesnej ambitnej elektroniki. Betke był
współautorem płyt takich wykonawców jak Monolake czy Porter Ricks. Właśnie podczas prac
producenckich muzyk natknął się na popsuty filtr Waldorf 4-Pole, który w wyniku uszkodzeń
wydawał na świat intrygujące, nieprzewidywalne dźwięki. Zafascynowany odkryciem Betke
postanowił wykorzystać filtr do własnych muzycznych eksperymentów. W ten sposób zrodził
się projekt POLE, będący dziś bazą dla tak mocno eksploatowanej ostatnio muzyki „click”.
Pierwszą płytę jako POLE Stefan Betke wydał w roku 1998. Jej zawartość to minimalistyczna,
mocno zaszumiona elektronika, ozdobiona trzaskami i przypadkowymi kliknięciami. Głębokie,
inspirowane dubem linie basu i brzmienie "kreatywnie uszkodzonego" filtra nadały płycie
wyjątkowości, dzięki której Betke niemal z dnia na dzień stał się jednym z najbardziej charak-
terystycznych twórców nowej elektroniki. Kolejne wydawnictwa klimatem nawiązywały do
"jedynki", zawierając raz mniej, innym razem więcej odniesień zarówno do klasycznego dubu i 
reggae z jednej strony jak i do techno i hip-hopu z drugiej. . Wyjątkowe brzmienie – ciepłe,
elastyczne i jak najbardziej groovy, przewijało się przez trzy pierwsze albumy Stefana.Z czasem
jednak jego produkcje ewoluowały pozostawiając rozpoznawalny styl gdzieś w tyle. Do pracy
nad kolejnym albumem Stefan zaprosił wokalistę – Fat Johna z Ohio. Wspólpracował również
w zespole z instrumentalistami – perkusistą Hanno Leichman‘em aka Static oraz basistą
Zeitblom’em. Ostatni album zatutowany Steingarten jest już zupełną ucieczką ze ślepej uliczki
pod szyldem ‚beat and click‘.
W 1999 roku Betke założył wytwórnię ~scape skupiającą takich wykonawców jak Jan Jelinek,
Kit Clayton, Deadbeat czy Burnt Friedman. Pod szyldem ~scape cyklicznie ukazuje się kompi-
lacja "Staedtizism", której kolejne części były i są interesującym przeglądem tego, co we
współczesnej elektronice intrygujące i odkrywcze. Obecnie działalność artysty nie sprowadza się
wyłącznie do prac nad autorskimi produkcjami – Betke jest wciąż aktywnym producentem,
remixerem (jest autorem kilkunastu remixów m.in. dla Depeche Mode, Egoexpress, Laub,
Fauna Flash), grywa również jako DJ o czym mogliśmy się przekonać podczas jego występu w 
Krakowie na festiwalu Unsound w 2005 r.

ALAN MOORE Live / Planar
Niedający się jednoznacznie zaszufladkować, doskonały producent, muzyką eksperymentuje już
ponad 15 lat. Na swoim koncie ma 5 wydawnictw, remiksy oraz występy z mistrzami gatunku.
To jednak wąski skrawek spektrum jego możliwości, jakimi obdarza słuchaczy podczas pracy na
żywo.

SUPERFRIES / AV SHOW
Superfries to projekt audiowizualny stworzony przez Rado Bogasch’a oraz Spectribe. Spotkali
sie na przełomie roku 2004 gdzie zagrali razem swoją pierwszą imprezę. Po kilku latach
przyjaźni i współpracy, na potrzeby zintegrowania obrazu z muzyką, powstał projekt Superfries.
Jest to projekt zabierający nas w elektroniczną podróż od hip hopu, poprzez disco electro funk
oraz techno gdzie przekaz muzyki łączy się z obrazem.
Rado Bogasch jest znany z projektu trash it! który organizował około 3 lata, w 2005 roku
zajmował się współorganizacją sceny muzycznej na festiwalu w Płocku "Femev 2005".
W roku 2010 jest odpowiedzialny za 4 nowe projekty grane w trzech Warszawskich klubach.
Spectribe tworzy niezależnie w kilku projektach: kolektywie Visual Fetish, 2Much oraz w 
projekcie z zespołem Miloopa. Jego sposób przekazu odbywa się na zasadzie odpowiedniego
skomponowania minimalistycznej grafiki z elementami kinowych obrazów przeplatanych
materiałami pozyskiwanymi z archiwów filmowych i placówek naukowych.
W tego wieczora zaprezentują nam swoje nowe oblicze.

 Wstęp: 25 pln